Hz. Lokman
H Z . LOKMAN A.S.
Bir nebî veya velî olduğu ihtilâflı; ancak çoğunluğun tercihine göre hakim bir şahsiyet.
Kur’ân-ı Kerîm’de Lokman adı iki yerde geçer (Lokman, 31/12,13). Kelime, ayni zamanda Mekkî bir surenin adidir. Bu sûrenin nüzul sebebi KureyÅŸlilerin Lokman’ı Hz. Peygamber (s.a.s)’e sormalarıdır.
Lokman’ın adı geçen iki ayetin meâli şöyledir: “Andolsun Biz Lokman’a Allah’a şükretmesi için hikmet verdik. şükreden kimse ancak kendisi için şükretmiÅŸ olur. Nankörlük eden ise, bilsin ki Allah her ÅŸeyden müstaÄŸnîdir, övülmeye lâyık olandır. Lokman, oÄŸluna öğüt vererek. “Yavrum, Allah’a eÅŸ koÅŸma, doÄŸrusu eÅŸ koÅŸmak büyük zulümdür” demiÅŸti ” (Lokman, 31/12,13). Lokman’ın adı içinde geçmese de onun oÄŸluna öğütleri devam etmektedir. Ancak arada iki ayet içinde Yüce Allah, Lokman’ın öğüdündeki eÅŸ koÅŸmayı(ÅŸirk) tekit için ana-babaya iyi davranmak; yaradana şükür, ana-babaya teÅŸekkür etmesini bilmekle beraber; eÄŸer ana-baba Allah’a es koÅŸmak üzere çocuÄŸunu körü körüne zorlarlarsa o çocuÄŸun onlara itaat etmemesi, dünya iÅŸlerinde onlarla güzelce geçinip Allah’a yönelen kimselerin yoluna uyması gerektiÄŸini bildirmektedir (Lokman, 31/14,15). Lokman’ın öğütleri şöyle devam etmektedir: “Yavrum, iÅŸlediÄŸin ÅŸey bir hardal tanesi ağırlığınca olsa da, bir kayanın içinde, göklerde veya yerde bulunsa da, Allah onu getirip meydana kor. DoÄŸrusu Allah Lâtif’dir, haberdar’dır. Yavrum, namazı kıl, iyiliÄŸi emret, kötülükten vazgeçir ve başına gelene sabret; doÄŸrusu bunlar azmedilmeye deÄŸer islerdir. Ä°nsanları küçümseyip yüz çevirme, yeryüzünde böbürlenerek yürüme! Allah, kendini beÄŸenip böbürlenen kimseyi hiç şüphesiz ki sevmez. Yürüyüşünde ölçülü ol, sesini de kıs! Seslerin en çirkini şüphesiz merkeplerin sesidir” (Lokman, 31/16-19).
Devamini Okumak icin Tiklayin »