Bişrî Hâfî yol kesici bir kimse olup yanında bir takım güzel sesli hafızları gezdirirmiş. Gittiği şehirlerde o hafızlara Kur’an-ı Kerim okutur ve bütün insanları bir yere toplarmış. İnsanlar Kur’an dinlemek için toplandığı ve herkesin aşk ve şevkle dinlemeye başladığı sırada, kendisi kalkıp şehirden dışarıya çıkar ve tenhada yakaladığı kimseleri soyarmış.
Bir gün yol üzerinde ve toz toprak içinde bir kâğıt bulur. Bakar ki kağıtta «Besmele-i Şerif» yazılıdır. Hemen alır, tozlarını temizler ve bir miktar da güzel kokular sürerek yüksekçe bir duvarın üzerine koyar.
Devamini Okumak icin Tiklayin »
Cafer-i Sadık ( r.a ) diyor ki :
” Bir kimsenin Cenabı Hakk’tan mühim bir dileÄŸi olursa, temiz bir kağıt parçası üzerine Besmele-i Åžerife’yi yazsın, sonuna da aÅŸağıdaki ilaveyi eklesin. Yazdığı bu kağıdı, temiz bir akarsuyun içine bıraksın. Kağıdı bırakırken şöyle dua etsin : ” Allah’ım! Habibin Muhammed ( s.a.v ) hürmetine, onun ehli beyti ve ashabı hürmetine, kendilerinden razı olduÄŸun tertemiz yakınları ve yolunda olanlar hürmetine dileÄŸimi kabul buyur. Ey keremi bol olan Rabbim! Beni de ikramına dahil kıldığın kullarından eyle. ”
Gerek yazılı kağıdı akarsuya bırakırken, gerekse bu duayı okurken niyet edilen şey akıldan çıkarılmamalıdır. Besmele-i Şerife ve ilavesi budur :
Bismillâhirrahmânirrahıymi minel abdiz zeliyli ilâ rabbihil celiyli rabbi innî messeniyed durru ve ente erhamür râhımiyn.