Amentü • Dini Bilgiler

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeÅŸ varmış….
Büyüğü Halil….
Küçüğü ise Ä°brâhim…
Halil, evli çocuklu.
Ä°brahim ise bekârmış…
Ortak bir tarlaları varmış iki kardeÅŸin…
Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş..
Bununla geçinip giderlermiÅŸ…

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı.
Ä°kiye ayırmışlar….
Ä°ÅŸ kalmış taşımaya….
Halil, bir teklif yapmış :
İbrahim kardeşim ; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buğdayı bekle.
Peki abi demiÅŸ Ä°brahim…
Ve Halil gitmiÅŸ çuval getirmeye… .
O gidince, düşünmüşİbrahim:
Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine
Böyle demiş ve,
Kendi payından bir miktar atmış onunkine…
Az sonra Halil çıkagelmiş.
Haydi Ä°brahim…! DemiÅŸ, önce sen doldur da taşı ambara.
Peki abi…!
İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola..
O gidince, Halil düşünür bu defa:
Der ki:
Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var.
Ama kardeşim bekâr.
O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek.
Böyle düşünerek,
Kendi payından atar onunkine birkaç kürek…..
Velhasıl , biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine.
Bu, böyle sürüp gider…..
Ama birbirlerinden habersizdirler.
Nihayet akÅŸam olur.
Karanlık basar.
Görürler ki, bitmiyor buğdaylar.
Hatta azalmıyor bile….
Hak teala bu hali çok beğenir.
Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki ..
Günlerce taşır iki kardeş , bitiremezler.
ÅžaÅŸarlar bu iÅŸe…
Aksine çoğalır buğdayları.
Dolar taşar ambarları.

Bugün ‘Bereket’ denilince, bu kardeÅŸler akla gelir.
bu bereketin adı: HALÄ°L Ä°BRAHÄ°M bereketidir….